توسط سردبیر در
1

تغییر اندازه فونت:

  داود رضوی

8 بهمن 1384 ساعت چهار و نیم بامداد هوا هنوز تاریک است ، اولین تردد کنندگان شهر تهران رانندگان شرکت واحد هستنند که با اتوبوسهای سرویس از دور افتاده ترین نقطه تهران به محل کارخود میروند معمولا اولین اتوبوس سرویس رانندگان در ساعت ده دقیقه به پنج صبح به توقفگاه اتوبوسها میرسند ،امروز با روزهای دیگر فرق دارد ،طبق اطلاعیه سندیکای کارگران شرکت واحد، رانندگان قرار است اعتصاب کنند. و قرار است با حاضر شدن در محل کار خود بطور اگا هانه دست از کار بکشند،.ازانجایی که مقامات اطلاعاتی وامنیتی و مدیر عامل شرکت واحد و حراست شهرداری با مذاکره کنندگان سندیکایی به توافق نرسیدند، اکثر اعضای هیات مدیره سندیکا و بخشی از فعالین را دو روز قبل از اعتصاب بازداشت کردند.

سالها بود که تهران چنین فضای امنیتی را در سطح شهر به خود ندیده بود . شاید بتوان گفت بعد از وقایع کوی دانشگاه در سال 78این اولین باری بود که حضور گسترده ای از یگان های ویژه و مامورین لباس شخصی ها در خیابان های تهران به چشم می خورد . توقفگاه های شرکت واحد در مناطق 22 گانه شهر تهران قرار دارد ، به دلیل این پراکندگی و اهمیت سرکوب این اعتصاب که بسیار مهم بود شاید بتوان گفت دهها هزار نیروی یگان ویژه در سرکوب این اعتصاب شرکت داشتند .

به طور مثال توقفگاه منطقه یک و دو در آن زمان در خیابان هنگام بعد از میدان رسالت قرار داشت ،اما حضور مامورین و لباس شخصی ها ازپل سید خندان بطور پراکنده و فشرده در کل بزرگراه رسالت تا درب توفقگاه به چشم میخورند ، در میدان رسالت از رهگذران کارت شناسایی می خواستند وهر که راننده سندیکایی شرکت واحد بود قبل از رسیدن به محل کارش بازداشت می شد .

در مناطق مختلف اتوبوسرانی در داخل توقفگاه ها حضور یگان های ویژه حتی از تعداد رانندگان بیشتر بود، در منطقه چهار اتوبوسرانی در محله نازی اباد تونلی بزرگ از مامورین یگان ویژه در مقابل درب توقفگاه درست شده بود و رانندگان باید از این تونل عبور می کردند تا به داخل میرفتند و سوال می کردند ایا کار میکنی یا نه ؟ آنها یی که کار نمی کردند تا ته صف برسند زیر ضربات باتون قرار میگرفتند و داخل اتوبوس های از قبل آماده شده انداخته می شدند، معمولا اکثرا ازاین ضربات باتون نصیب شان می شد .

 در منطقه 9 اتوبوسرانی آنقدر حضور مامورین یگان ویژه زیاد بود که سطح توقفگاه از این حضورسیاه رنگ به نظرمیرسید . البته این مطالب را ازاین جهت عنوان کردم که بگویم چقدر برای عوامل اطلاعاتی مهم بوده که این اعتصاب صورت نگیرد و به همین دلیل از تمام نیرو و امکان خود استفاده کرده بودند و حتی تعدادی از نیروهای سپاه و بسیج به عنوان راننده در روز 8 بهمن 84 بجای رانندگان در خطوط کار می کردند و اکثر کارخانه ها هم سرویس های خودشان را در اختیار شرکت واحد گذاشته بودند، اما آنقدر همکاری رانندگان سندیکایی وتلاش کار جمعی منظم و حساب شده بود، که باز هم این اعتصاب شکل گرفت . تردد مردم در سطح هایی از شهر با مشکل مواجه شده بود .

 طبق خاطرات رانندگان در داخل توقفگاه ها، مامورین لباس شخصی بعد از شناسایی سندیکایی ها، گونی های مخصوصی داشتند که بندی در انتها داشت از سر تا پای راننده می کشیدند . با کشیدن نخش بسته میشد و داخل اتوبوسهایی که از قبل اماده شده بود می انداختند ،مثل بسته بندی کردن. به همین ترتیب صدها نفر از رانندگان معترض بازداشت شدند و صدها نفر هم محل کار خودشان را ترک کردند ، این نوع برخورد هم نتوانست باعث عقب نشینی رانندگان از خواسته هایشان بشود ، بلکه آنها را مصمم تر کرد تا بر خواست هایشان پافشاری کنند .

البته با وجود اینکه اکثریت اعضای هییت مدیره سندیکا و فعالین سندیکایی دو روز قبل از شکل گیری اعتصاب بازداشت و روانه بند 209 شده بودند، اما تا ساعت ده صبح کمبود اتوبوسها با تدابیری که انجام داده بودند به وضوح به چشم می خورد ، شاید بتوان گفت بیش از هزار تن از رانند گان شرکت واحد در ان روز اعتصاب یا دستگیر شدند و یا محل کارشان را ترک کردند، که این خود باعث مختل شدن حمل و نقل در سطح شهر تهران گردید.

این نشانه ای از کار جمعی و تشکیلاتی بود. لذا اعتصاب دوم رانندگان سندیکایی ثابت کرد که سندیکای کارگران شرکت واحد با توجه به آگاهی از برخورد نیروهای امنیتی تصمیمی آگاهانه و یکپارچه به اتفاق آرا گرفت . بنابراین دو روز قبل از اعتصاب اکثریت اعضای هییت مدیره صدها ساعت مورد بازجویی و تهدید قرار گرفتند تا از اعتصاب جلوگیری شود، اما هیات مدیره سندیکا پایبندی خودش را به تصمیم و خرد جمعی نشان دادند و هیچکدام از این اعضا حاضر به متوقف کردن اعتصاب نشدند.

 به همین دلیل اعضای هییت مدیره در ساعت11شب پنج شنبه مورخ 6/11/84از دادگاه انقلاب که تنها مشتریانش در آن وقت شب بود، مستقیم به بند 209 اوین منتقل شدند در این اعتصاب بیش از 500 تن دستگیر شدند و بیش 400تن از کار اخراج شدند که با پایداری و تلاش اعضای سندیکای شرکت واحد تقربیا اکثرا از زندان آزاد و بعد از مدتی به سر کار خود بازگشتند .

این اعتصاب ثابت کرد که سندیکای کارگران شرکت واحد متکی به فرد نیست و با وجود زندانی شدن اکثریت اعضای هییت مدیره اش ،باز هم بدنه این تشکل واقعی کارگری سندیکا از حرکت نیاستاد و تا امروز با تمام فشارها و سرکوب ها به حیات خودش ادامه داده ومیدهد . گرامی باد نام تمامی کسانی که با از خود گذشتگی و تلاش خود باعث تغییراتی عظیم و باورنکردنی در شرکت واحد و جامعه کارگری کشور شده اند و هرگز نامشان در جایی شنیده نشده ، ما به تمام این انسانهای گمنام و تلاشگر درود میفرستیم. به امید اینده ای روشن برای کارگران و حق آزادی تشکل های واقعی کارگری

داوود رضوی از اعضای هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه است .

——————————————————————————-

متن توسط سردبیر ویرایش شده است .

اصل متن در سایت سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه موجود می باشد .


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: