توسط سردبیر در
0

تغییر اندازه فونت:

مصاحبه بهروز خباز با رضا رخشان و علی نجاتی

خباز : بعد از مدتها مبارزه وسختی كشیدن و تجمعات خیابانی و اعتصابات و ضرب و شتم و تهدیدات و موانع بسیار خسته نباشید، انتظارات كارگران هفت تپه در وهله اول برآورده شد وهمچنین انتظارات فعالین كارگری برآورده شد.

خیلی ها در انتظار تولد این سندیكا بودند. به نظر باید جشن گرفته شود. برای آن حركت قشنگ وزیبا. تبریك می گوییم به خاطر همه این فداكاریهایی كه دوستان انجام دادند. من می خواهم خیلی خودمانی و به طور كلی در جریان ریز مسائل تداركاتی سندیكا قرار بگیریم. این كه تداركات و سازماندهی این انتخابات از كجا شروع شد. چه تداركاتی برای صندوقها دیده بودید. چند صندوق بود. توی قسمتهای مختلف كشاورزی، تولید و به هر حال تلاشهایی كه در این زمینه صورت گرفت به چه صورت بوده است. آقای رضا رخشان لطفا” شما شروع نمایید؟

رضا رخشان: حدود سه روز پیش در حالی كه كارگران یعنی كسانی كه كاندید شده بودند – نزدیك به سی نفر- در جلسه ای كه باهم داشتیم بحثمان در مورد نحوه برگزاری انتخابات بود. بالاخره فلسفه سندیكا یكسال بود كه در موردش صحبت می كردیم ودیگر از آن مرز گذشته بودیم. دیگر جایی برای بحث اضافه نبود. فقط در مورد نحوه برگزاری انتخابات بود. در آن جلسه قرار بر این شد كه ما برای كارخانه دو تا صندوق ثابت داشته باشیم كه البته یكی از آنها به صورت نیمه سیار دو ساعت اینجا و دو ساعت درخوراك دام، دو ساعت درتجهیزات به صورت نیمه ثابت باشد. در مورد كشاورزی یك مقدار اختلاف نظر بود. من و آقای احمدی در جلسه گفتیم كه كشاورزی به خاطر حجم زیاد و پراكندگی كه دارد، نزدیك به دوازده هزار هكتار مزارع دایر و دوزاده هزار هكتار مزارع بایر كه اینها باهم تداخل دارند. یعنی دایر و بایر جدا از هم نیستند. كه كارگران آبیاری یا دفع آفات و یا كشت و كار را بشود در حجم كوچكتری مجزا كرد. از این رو ما پیشنهاد كرده بودیم در قسمت كشاورزی سه صندوق باشد. دوستان به خاطر مسائل امنیتی و هم چنین مسائل تداركات و نظارت بر صندوق ها یك مقدار مخالفت كردند كه در نهایت روی دو تا صندوق در كشاورزی به توافق رسیدیم. البته من و آقای احمدی می دانستیم كه این تعداد جوابگو نیست. به خصوص این كه من با دوستان صحبت كرده بودم برای گرفتن رای یك الی دو دقیقه به ازای هر نفر زمان احتیاج است. حال فرض كنید كه 1382 نفر كارگر قسمت كشاورزی حداقل به 1382 دقیقه زمان نیاز دارند كه حدود 10 ساعت می شود. كه زمان بسیار طولانی است. ولی ما شروع كردیم و از قسمت كشاورزی شش نفر ناظر انتخاب شدند و از كارخانه هم همین تعداد. به خاطر این كه شك و شبه ای در نحوه بر گزاری انتخابات پیش نیاید قرار بر این گذاشته شد كه دو نفر از بچه های كشاورزی و دو نفر از بچه های كارخانه به عنوان رئیس صندوق نظارت كنند كه شائبه تقلب در انتخابات پیش نیاید. این موضوع بر می گردد به سه روز پیش و دیروز اعمال شد. انتخابات را در ساعت یك ربع به 8 شروع كردیم كه دربخش كشاورزی كمی زودتر شروع شد. این كار به این علت بود كه از كارگران سیار زودتر رای گیری شود. بنابراین یك صندوق به قسمت كشت و یك صندوق به قسمت نی بری فرستاده شد.

نی بری حدود 250-300 كارگر دارد كه كار آنها كنترات بوده بعد از تحویل یك یا چند باندول از كار مرخص می شوند. یعنی ساعت 9.30-10 كار كاملا تعطیل می شود.

خباز: باندول را توضیح دهید.

رضا رخشان : یك باندول تشكیل شده است از 50 الی 60 قلم نی كه آنها را به وسیله برگ نی دسته می كنند. هر بسته را در تعداد پنجاه عدد به صورت قلمه در می آورند كه هر قلمه از دست تا آرنج بسته بندی می شود كه به آن باندول می گویند.

ما ساعت 8.30 به نی بری رسیدیم .واقعا نفرات زیاد بودند با این مشكلاتی كه عرض كردم با فرض اینكه هر رای چقدر طول میكشد شروع كردیم به رای گیری .ناگفته نماند كه من پیشنهاداتی كرده بودم به دوستان كه اگر بشود پر كردن برگه عضویت را به بعد از انتخابات كه وقت میگرفت موكول كنیم. من این را میدانستم كه همه استقبال می كنند. با تمام سختی ها یی كه بود حدود ساعت 11 نی بری تمام شد وخیلی از بچه ها تعطیل كرده بودند. ما توانستیم 60% آرا را جمع كنیم چون رای گیری ما كند بود و بچه ها سریع كنترات گرفته بودند و می رفتند. بعضیها هم اطلاع نداشتند چون نی بری در یك مزرعه بیست هكتاری بزرگ انجام می شود. بعد از نی بری شروع كردیم به گرفتن آرا در قسمتهای آبیاری. زمینهای سری 400 و 300 . این 400 و 300 از زمان به وجود آمدن شركت بر اساس قرارداد تعیین شده است. كلا زمینهای شركت به 100-200-300 الی 900 تقسیم می شوند كه در قسمت 100از 101 تا 132 شماره داریم. یعنی دیگر شماره 133 وجود ندارد. بعد از آن» 200- 201–…-204 تا 250. این شماره گذاری یك قراردادی است كه من دقیقا جریان آن را نمی دانم. گویا خارجیها كه اینجا بودند این اعداد را تعیین كرده بودند كه بعدها بشود از زمینهای دایر به آنها اضافه كرد.

رای گیری تا ساعت یك طول كشید و متاسفانه به خاطر مسائلی از قبیل كمبود صندوق و طولانی بودن زمان رای گیری ، حدود دو سوم آرای كشاورزی را نتوانستیم جمع كنیم. یعنی واقعا بچه ها منتظر بودند. و واقعا اشتیاق بود.

خباز: علی رغم این همه اشتیاق آیا این استنباط درستی است كه بعضی از همكاران شما به این رای گیری نرسیدند ؟

رضا رخشان : من روز رای گیری از اداره كشاورزی ، محلهای تراكم بچه های آبیاری و دفع آفات را گرفته بودم و به آنها اطلاع داده بودم كه فردا روز رای گیری است. و بچه ها آنها را در یكی دو نقطه جمع كرده بودند و واقعا منتظر ما بودند كه رای آنها گرفته شود. این كه مدام با تلفن به من زنگ می زدند كه كی صندوق می رسد. یعنی واقعا این شور و اشتیاق برای انتخابات بود. حالا انشاالله در چند روز آینده شروع می كنیم به عضو گیری اعضای جدید. و من مطمئن هستم كه فقط در اداره كشاورزی بالای هزار عضو داشته باشیم.

خباز: آقای نجاتی ،در تلاش و فداكاریهایی كه در مبارازات كارگران شركت هفت تپه بود ، آقای رضا رخشان مرتبا به شما اشاره مینمودند. با تلاشهایی که داشتید همه ما شاهد بودیم به عنوان یک فعال كارگری سهم مهمی در این مبارزات داشتید. انتخابات شركت هفت تپه را چگونه دیدید؟ لطفا”عنوان نمایید که در این انتخابات كارگران به چه چیزی رای دادند؟

علی نجاتی : من تشكر می كنم از شما آقای خباز به عنوان یكی از فعالین كارگری شركت هفت تپه. در این مدت شاهد این بودیم كه شما به همراه دوستان واقعا نسبت به آشنایی بچه ها به مسائل كارگری خودشان خیلی تلاش نمودید. تا حق و حقوق خودشان را بشناسند. تشكر می كنیم از شما و سایر دوستان.قبل از اینكه من جواب سوال شما را بدهم از صحبتهای آقای رخشان تشکرمینمایم واینكه از آشنایی با ایشان بعداز این جریانات خوشحال شدم بخاطر اینكه دوستی است آشنا به مسائل روز، تحصیلكرده وبسیار فعال در راستای اهداف كارگری. بخاطر اینكه وضعیت ما كاملا وضعیت استثنایی بود و در طول این یكسال كلا” استرس داشتیم . در رابطه با انتخاباتمان مجبور شدیم در انتخابات چهار تا صندوق داشته باشیم بخاطر وضعیت امنیتی منطقه بخاطر موقعیتی كه خودمان داشتیم بخاطر اینكه آشنایی كامل نداشتیم كه بعد دوستان میتوانند واقعا جواب بدهند یا نه ،همچنین مشكل وسیله داشتیم بخاطر كارگران كشاورزی چون هفت تپه وابسته به كشاورزی است وكشاورزی بسیار وسیع است بیش از بیست هزار هكتار زمین داریم كه بایستی وسیله باشد، امكانات لازم باشد تا آدم بدون هیچگونه استرسی بتواند كارش را انجام بدهد ما متاسفانه چون استرس داشتیم وواقعا خیلی تحت فشار بودیم نمی توانستیم بیشتر از این صندوق داشته باشیم

مطمئنن اگر صندوق بیشتری داشتیم آرا از بخش كشاورزی بیشتر از این بود .هیچ شكی در آن نیست كه خیلی آرا بالاتر میرفت . من به عنوان یکی از کارگران نیشكر هفت تپه ازاینکه این تعداد آرا جمع شد خوشحال هستم وتبریك میگویم این پیروزی را بعد از سی سال به جامعه كارگری كه بجز بازوان خودش هیچ احدی از كارگران حمایت نمیكند . كاری كه انجام میدهد پشتوانه اش خودش می باشد .لطفا” قسمت دوم سئوالتان را دوباره تکرار نمائید تا من دقیقتر به آن بپردازم.

خباز: من یاد آن شعاری افتادم كه یکی از شعار ها، در جنبش كارگری و فعالین متشکل در كمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری شد وآن این است كه “كارگران تشكل كارگری را با اتكا به نیروی خود ایجاد كنید”. با این مبارزاتی كه صورت گرفته و ماحصل فعلی آن انتخابات پرشور سندیكای هفت تپه است، می توانیم جداً این نتیجه را بگیریم كه این سندیكا با اتكا به نیروی خود كارگران برپا شد. ما می توانیم این را به عین ببینیم. سوال من این بود كه در این انتخابات كارگران به چه رای دادند؟

علی نجاتی: همان طور كه قبلا بچه ها گفته بودند و همانطوریكه در جریان هستید ما الان حدود یك سال و نیم است كه در رابطه با این تشكل تبلیغ كردیم . تبلیغ هم به این صورت بود كه یك تشكل آزاد كارگری، تشكلی به نام سندیكای كارگری است . روی این کار تبلیغات شده بود وکارگران با مقاوله نامه ها و منشورهایی كه داده شده بود در رابطه با سندیكا و تشكل سندیكایی و حقوق سندیكایی آشنا شدند. آشنا شدند كه سندیكا در غالب نماینده كارگر و چیزی كه كارگر می خواهد، می تواند از حقوق كارگر دفاع بكند. و كارگران هم صرفا به سندیكا رای دادند. چون صحبت ما در هر جا صحبت از سندیكا بود.علی رغم این كه می گویند مخالفتهای شدیدی می شود از طرف مسئولین چه در شهرستان و چه در سطح مملكتی ،كارگران تمام صحبتشان سندیكا بود و دیروز كارگران نیشكر هفت تپه با آرای بسیار خوبی که دادند و بنده به عنوان یكی از كاندیداها به عنوان یكی از فعالین كارگری در این یك سال و نیم كه در این رابطه فعالیت می كنم انتظار این همه رای را نداشتم. و انتظار این همه استقبال را نداشتم. دلیلش هم بسیار واضح است. دلیل آن این است كه از نظر امنیتی مردم مشكل دارند. دلیل دیگر هم این است كه مدیریت شركت طی بخشنامه ای كه روی بردهای شركت زده بودند اعلام کرده بود كه بایستی كسی كه نماینده می شود از طریق اداره كار شهر مورد تائید باشد و این انتخابات غیر قانونی است. علی رغم این كه بخشنامه رسمی زده بودند عمومیت كارگران با استقبال فوق العاده ای شركت كردند. تبریك می گویم به تمام كارگران نیشكر هفت تپه و تبریك می گویم به تمام كارگران ایران و به امید اتحاد تمام كارگران جهان.

خباز: زنده باشید علی جان . این موانعی كه برشمردید من خواستم اشاره ای هم داشته باشید به این موضوع که به هر حال نهاد های امنیتی گویا این انتخابات را از پیشاپیش قبول نداشتند و ممنوع كرده بودند. شما علی رغم تمام این موانع و تهدیداتی كه صورت گرفته بود،از طرف ادارات مختلف كار و غیره این انتخابات را به سلامتی و با مشاركت حداكثری كارگران و همكارانتان انجام دادید. آقای نجاتی چه كسانی برای هیات مدیره انتخاب شدند؟

علی نجاتی: در انتخابات دیروز ،اول آبانماه سال 87 از بین بیست و هشت كاندید انجمن صنفی یا سندیكا ( انجمن صنفی را به این خاطر می گوییم كه ما یك تشكل صنفی هستیم و در قالب نام سندیكای كارگری فعالیت می كنیم و به این خاطر می گویم انجمن صنفی چون تشكل ما یك تشكل صنفی – كارگری است. ولی نام آن سندیكا است) كارگران دراین انتخابات شركت كردند كه از بین بیست و هشت نفر آقایان نیکو‌فرد – نجات دهلی – رحیم بسحاق – جلیل احمدی – علی شریفی- رضا رخشان – محمد حیدری‌مهر – قربان علی‌پور و علی نجاتی به عنوان نمایندگان كارگران نیشكر هفت تپه در هیات مدیره و پنج نفر هم به عنوان اعضای علی البدل و بازرس بعد از انتخابات و جلسات دیگر معرفی می شوند. یعنی از نفر اول تا نهم به عنوان هیات مدیره و از نفر دهم تا پانزدهم پنج نفر به عنوان اعضای علی البدل و بازرس انتخاب می شوند.

خباز: آنچه كه به هر حال ما می دانیم تركیب قومی در نیشكر هفت تپه پر رنگ است این مسئله تا چه حد در انتخاب نماینده ها تاثیر داشت؟

علی نجاتی : من انتظار دارم از آقای رخشان به این سوال جواب بدهند.

رضا رخشان: اولا باید به صحبتهای دوستمان آقای نجاتی یك سری مطالب را اضافه كنم. در تكمیل حرفهای ایشان،امروز روز پیروزی كارگر بود نه پیروزی اشخاص خاص! دیروز كارگر هفت تپه با این كه از طرف مدیریت، از طرف اداره كار، از طرف اطلاعات تحت فشار بود از همه نیروهایی كه واقعا او را ایزوله كرده بودند و تحت محاصره آنها بود هراسی به خود راه نداد و این انتخابات پرشور را برگزار كرد. من واقعا آفرین می گویم و خودم به عنوان یكی از كاندیداها و به عنوان یكی از كارگران واقعا لذت بردم از همه شجاعت كارگران و تبریك می گویم به جامعه كارگری ایران كه توانست برگ زرینی از مبارزات كارگری خود را به پیش ببرد و تجربه ای باشد برای سایر كارگران ایران كه بتوانند تشكل آزاد کارگری خودشان را به وجود بیاورند. دیروز كارگر هفت تپه تشكل آزاد كارگری می خواست . دیروز كارگر هفت تپه نمایندگانی می خواست از جنس كارگر. دیروز كارگران هفت تپه نمایندگانی می خواستند درد آشنای كارگر. من واقعا تبریك می گویم كه به این هدف بزرگ رسیدیم. كما این كه معتقدم هنوز گام اول است و ما به عنوان اعضای هیات مدیره باید بتوانیم پیوند خودمان را با بدنه كارگری حفظ كنیم. سعی نكنیم از بدنه كارگری جدا شویم. چون این آفت فعالین كارگری است كه اگر روزی از بدنه كارگری جدا بشوند در آن صورت محكوم به نابودی هستیم و ما نباید به این آرای بالا دلخوش باشیم چون كه در صورت عملكرد ضعیفمان این آرای بالا شكسته خواهد خورد و آن چیزی كه ما فعالین كارگری و حالا اعضای هیات مدیره باید تلاش كنیم كه به آن دست پیدا كنیم حمایت هرچه بیشتر كارگری است كه آن هم بستگی به عملكرد مثبت ما در فعالیت این دوران دارد. این است كه معتقدم دیروز گام اول برداشته شد و معتقدم كه ما در ابتدای مبارزه هستیم و باید روی مسائل آموزشی و روابط عمومی كاركنیم. آموزش باید دامن گیر شود و افراد زیادی جذب سندیكا بشوند و ما باید هزاران علی نجاتی در هفت تپه تربیت كنیم. هزاران نیكوفرد بسازیم و نه قائل به شخص بودن. چون كه ممكن است این تشكل به ابتذال و فساد كشیده شود. من به دوستان توصیه می كنم كه مسئله آموزش را جدی بگیرند ودر فردای برگزاری انتخابات سندیكا برای آموزش تلاش کنیم تا كارگر هفت تپه نسبت به حق و حقوق خود آگاه باشد و هرچه این كارگر آگاه تر باشد تمامی جامعه كارگری ایران در راه احقاق حقوق خود تلاش می كند . در این صورت فعالین كارگری و نمایندگان كارگری از مصونیت بیشتری برخوردار می شوند. در مورد بافت جمعیتی كه در منطقه هفت تپه قرار دارد از بافت عرب و لر كوچك و بزرگ لر خرم آباد و لر بختیاری و دزفولی تشكیل شده كه دزفولیها معمولا در كارخانه مشغول بودند( به علت مسائل فرهنگی و سطح سواد). عربها بیشتر در مناطق كشاورزی و لرها در هر دو بخش تقسیم شده اند. در مورد نقش قومیت در مبارزات هفت تپه باید بگویم كه خیلی اهمیت داشته است. یكی از مسائلی كه مصونیت ایجاد كرد در مبارزات كارگران هفت تپه و آن سركوب همه جانبه كه در اكثر نقاط ایران بر علیه كارگران در سنندج در تهران و اتوبوسرانی اتفاق افتاد در هفت تپه رخ نداد به علت بافت قبیله ای و عشیره ای منطقه شوش است كه برای مثال من كارگر یك ایل یك عشیره پشت سرم هستند و در مورد سایر دوستان نیز همین طور است كه این مصونیت ایجاد كرد برای كارگران هفت تپه در این مبارزات و اعتصابات پنجاه روزه. من قول می دهم كه اگر این مسئله نبود خیلی راحت تر با آن مقابله می كردند و شكننده تر بود.

خباز: آیا می توان این نتیجه را گرفت كه این مبارزات كارگران در هفت تپه در واقع این مبارزات طبقاتی بوده که طبقه كارگر لر و عرب و دزفولی رابه عنوان یك طبقه متحد كرده و اینها نه تنها مانعی نشد در انتخاب نمایندگان لر توسط كارگر عرب یا مانعی نشد برای اتخاب نماینده عرب توسط لرها در هیات مدیره؟ این به نظر من خیلی درس آموز بوده است در ارتباط با هفت تپه.

رضا رخشان : قطعا همین طور بوده است . در منطقه شوش بین فرهنگهای مختلف خوشبختانه همزیستی مسالمت آمیز است. بین قومیتهای مختلف ما بده بستان داریم با هم پیوند داریم و من دیروز در انتخابات دیدم كه بسیار براداران عرب بودند كه به ما رای می دادند. به نمایندگان لر رای می دادند و نتیجه این انتخابات هم نشان داد كه بحث انتخاب قومیت خاص در این انتخابات اصلاً مطرح نبود و آن چیزی كه کارگر، دیروز انتخاب كرد رای دادن به كسانی بود كه به آنها اعتماد داشتند. نتیجه مبارزاتشان را دیده بودند و همه می گفتند كه دوستان زحمت كشیده اند و ما برای مسئله انتخابات حاضر نیستیم حتی به دوستان و همزبانان خود رای بدهیم چون معتقدیم كه این دوستان می توانند ازحق ما دفاع بكنند.

خباز:آقای نجاتی استقبال همكارانتان در قسمت كارمندی و دوستان مهندستان چطور بود؟

علی نجاتی : همان طور كه می دانید و قبلا هم صحبت شد استقبال فوق العاده بود چون این انتخابات ، انتخابات كاركنان بود و فقط كارگری نبود. تمامی پرسنل در این انتخابات شركت داشتند. از جمله كارمندان و مهندسان.و این كه بیشتر افرادی كه برای تشكل كارگری كاندید شده بودند ، كارگر بودند باعث نشد كه کارمندان و مهندسان شركت نكنند. شركت كارمندان و مهندسان فوق آلعاده بود و بنده به عنوان یكی از نمایندگان بسیار خوشحالم.

خباز: واقعا خسته نباشید. در رابطه با مسئولیت ، وظایف و عملكرد سندیكا، به این كه چه اختیاراتی دارد و در رابطه با اتكا به همان نیروی خود كارگر، می توانیم صحبتهایی از شما بشنویم؟

علی نجاتی : همان طور كه می بینیم سندیكا در كشور ما رسما تائید شده ولی در محافل مملكتی و یا ارگانهای دولتی ما متاسفانه به آن اختیار و بها نمی دهند. با این كه سندیكا را دولت جمهوری اسلامی به عنوان یك نهاد ازسازمان جهانی كار پذیرفته است اما اجازه فعالیت به افراد در قالب سندیكا نمی دهند. حالا چه دلیلی دارد من نمی دانم!

ولی اختیاراتی كه سندیكا دارد : به عنوان نماینده كارگری اختیار دارد وتا پشتوانه كارگری نداشته باشد فكر نكنم از حقوق كارگری اش بتواند دفاع بكند چون در قانون ما كتبا آمده وعملا به اجرا نمی گذارند وكسی از مسئولین منطقه اداره كار یا نهادهای دولتی ، از نمایندگان كارگری كه غالباً سندیكا هستند حمایت نمی كنند، پس بنابراین پشتوانه سندیكا وافرادی كه نماینده سندیكا هستند فقط پشتوانه كارگری است كه بتوانند از حقوق پرسنلی كه به آنها رای داده ند دفاع كنند .

خباز: آخرین سوال ما . میخواهیم بدانیم كه شما فعالین واعضای هیئت مدیره سندیكای هفت تپه ، چه انتظاری از دیگر فعالین كارگری وتشكلهای كارگری دارید؟

علی نجاتی:همانطور كه اول صحبتهایم گفتم بنده به عنوان یكی ازكارگران نیشكر هفت تپه وامروز به عنوان یكی از نمایندگان سندیكا از تمام فعالین كارگری كمیته هماهنگی ، كانون نویسندگان ، شورای همكاری وتمامی دوستانی كه به ما مشاوره دادند در تمام این مدت واقعا كمال تشكر را دارم بنده بدون هیچ اغراقی میتوانم بگویم حداقل 50 درصد ما توسط مشاوره با دوستان ، با مسائل روز كارگری آشنا شدیم واین در پیشبرد اهدافمان تا رسیدن به امروز كه تشكلمان را به سرانجام رساندیم بسیاربه ما كمك كرد. بنده به عنوان یكی از نمایندگان كارگران در سندیكای نیشكر هفت تپه از شما تشكر میكنم وباز هم تشكر میكنم .من تشكر میكنم از شما وتمامی دوستانی كه زحمت كشیده اند در رابطه با مسائل نیشكر هفت تپه . به امید روزی كه همه دركنار هم جشن پیروزی و اتحاد كارگران را در غالب سندیكا واتحادیه كارگری جشن بگیریم امیدوارم پیروز وموفق باشید .از همه شما سپاسگذارم .

خباز: آقای رضا رخشان شما ؟

رضا رخشان: برگردیم به یك سال پیش، حالا رضا رخشان در زندگی اش یك مقدار مطالعه داشت می دانست كه سندیكا چی هست ، من از همان سالهای قبل می دانستم كه كارگران جهان در دو حق مساوی اند یكی به رسمیت شناختن حق اعتصاب به عنوان یكی از حقوق اولیه كارگران كه دولت موظف است كه این حق اعتصاب را به رسمیت بشناسد. ودیگری داشتن تشكل آزاد یا اتحادیه یا سندیكای آزاد و تشكل آزاد كارگری به عنوان یكی از بدیهی ترین و اساسی ترین حق كارگری. اما واقع امر این بود كه در یك سال پیش شاید این یك نوع خیال پردازی بود كه در هفت تپه ممكن بود همچنین حالتی رخ بدهد. من به عنوان كارگر هفت تپه واقعا یك سال پیش در همین زمان در ذهنم نمی گنجید كه در آینده نزدیك چنین چیزی در هفت تپه به وجود بیاید. این چنین تشكلی در هفت تپه به وجود بیاید. و هم چنین تشكل آزاد. و این را فقط از یك چیز می دانم ، در اثر فعالیت شما دوستان و فعالین كارگری و مبارز كه به ما روشنگری را دادید. كه به ما قوت قلب دادید. به ما آگاهی دادید. نقش آگاهی بخشی شما برای ما خیلی مهم بوده و ما این آگاهی ها را به دوستانمان منتقل كردیم و كارگر هفت تپه نسبت به یك سال پیش خیلی آگاه است. كارگر هفت تپه الان می داند سندیكا چی هست و می داند كه باید تشكل آزاد كارگری بخواهد. تشكل وابسته نمی خواهد و ما این را از فعالیتهای شما دوستان عزیز می دانیم. و از شماانتظار داریم حالاكه ما الان گام اول را برداشتیم فعالیتتان را ادامه بدهید. یك دفعه قطع نشود. فكر نكنید همه چیز تمام شده . یك طفلی كه تازه به دنیا آمده، این طفل باید پرورش پیدا كند بتوانیم به بقیه دوستان و بافت كارگری هفت تپه منتقل بكنیم. همه بشوند علی نجاتی- همه بشوند آقای نیكو فر و سایر دوستان. این است كه از شما خواهش می كنم این همكاری خود را با ما قطع نكرده و بیشتر كنید كه ما نیاز به این همكاری داریم كه بتوانیم این آگاهیهایی كه شما به ما می دهید به دوستان منتقل كنیم كه واقعا اثر دارد. از شما و خانم محسنی، از آقای ثقفی و عسكری و مجید و خیلی از دوستان كه من افتخار آشنایی را با ایشان و همكاری با آنها را دارم. ما واقعا به این كمک شما نیاز داریم .

منبع : نشریه شماره 4 نشریه کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری28 آذر1387

————————————————————————————————————-

متن توسط سردبیر ویرایش شده است .

اصل متن در سایت کمیته هماهنگی منتشر شده است .


دیدگاه خود را بنویسید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: