توسط سردبیر در
0

تغییر اندازه فونت:

کمیته انتشارات بنیاد پاک

مفاهیم اولیه کارگری به ترتیب حروف الفبا

ابزار تولید

ابزار تولید شامل ماشین آلات ، وسایل ، زمین ، کارخانه ، ساختمان و هر گونه ابزار دیگری است که تولید ِ کالا یا خدمات ، به وسیله آن صورت می گیرد.

 مثال ها :

-ابزار تولید نساجی شامل ، زمین کارخانه ، سوله ها ، ماشین آلات و دستگاه ها است که ابزار  تولید در یک کارخانه نساجی می باشند.

- ابزار تولید یک بیمارستان که به تولید خدمت بهداشتی می پردازد ، شامل زمین بیمارستان ، ساختمان ، اتاق های مختلف بیمارستان و ابزار ها و دستگاه های مختلف پزشکی است که ارائه خدمات بهداشتی به وسیله آن ها ممکن و شدنی است.

- ابزار تولید شرکت اتوبوسرانی که به ارائه خدمت حمل و نقل شهری می پردازد، شامل اتوبوس ها و پارکینگ اتوبوس ها است که ارائه این خدمت را ممکن می سازد.

تاکتیک های مبارزه کارگری

مبارزه کارگری برای هدف های مختلفی انجام می شود که ممکن است سیاسی یا اقتصادی- رفاهی باشند. اهدافی مانند افزایش دستمزد ، بهداشت محیط کار، مقابله با بیکاری ، تشکل مستقل کارگری ، تشکیل دولت کارگری و … .

برای رسیدن به هر یک از این اهداف ، روش های مبارزه و سازمان دهی مختلفی وجود دارند که فقط با اتخاذ و پیگیری آن ها یک مبارزه مشخص به نتیجه و هدف مورد نظر خواهد رسید.

روش های مبارزه و سازمان دهی برای رسیدن به اهداف کارگری را«تاکتیک های مبارزه کارگری» می نامیم که یک کادر کارگری درباره آن ها آموزش می بیند و در سطوح بالاتر حتی توانایی طراحی تاکتیک های مبارزه کارگری را نیز خواهد داشت.

به عنوان مثال برای مبارزه علیه بیکاری و اخراج کارگران ، پیگیری شعار و خواسته مشخص «پرداخت بی قید و شرط بیمه بیکاری به افراد بالای 18 سال جامعه» از روش ها و تاکتیک های موثر مبارزه است.

تکنیک ها (فنون) مبارزه کارگری

مهارت های مبارزاتی که یک کادر کارگری به واسطه آموزش یا تجربه از آن ها برخوردار است و هر رهبر کارگری برای  پیشبرد مبارزه به آن ها نیاز دارد.

مانند:

-مهارت سخنرانی و بیان مطلب.

- روش های برگزاری و رهبری اعتصاب ، تجمع و مراسم کارگری.

- چگونگی انتشار نشریه و نوشتن مقاله و بیانیه کارگری.

- رو ش های زمینه سازی و ایجاد تشکل های کارگری در مراکز تولید.

- مهارت جذب عضو برای تشکل کارگری.

- روش های  تبلیغ موثر.

- روش اداره جلسات  و کمیته های کارگری.

- اصول امنیتی و ضد اطلاعات و…..

- روش های دفاع  از رهبران کارگری مقابل حملات پلیس و کارفرما

تولید

مردم هر جامعه ای برای ادامه زندگی نیاز به کالاها و خدماتی دارند. مثل کالاهایی برای خوردن ، پوشیدن و …. و خدماتی مانند : آموزش ، بهداشت ، حمل و نقل و غیره.

کالاها و خدمات مورد نیاز مردم در قالب کارخانه ها ، کارگاه ها ، شرکت ها و دیگر مراکز تولید به مردم ارائه می شوند.

برطرف نمودن نیازهای جامعه از طریق ساخت و ارائه ، کالا یا خدمات  را تولید می نامیم.

مثال ها :

- یک کارخانه کفش ،  به تولید کفش مورد نیاز یک جامعه می پردازد که همانطور که می دانیم کفش یک کالای تولیدی است .

- شرکت برق به تولید برق مورد نیاز خانه ها و کارخانه ها می پردازد که در واقع ارائه خدمت برق رسانی به مردم است.

- شرکت اتوبوسرانی به ارائه و تولید یک خدمت به مردم می پردازد که همان حمل و نقل مردم در سطح شهر است.

- بیمارستان به ارائه و تولید خدمات بهداشتی و درمانی به مردم می پردازد.

حزب

حزب شامل گروهی از یک طبقه است که با اهداف و برنامه های سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی  مشترک به دور هم متحد می شوند و در زیر پرچم و تشکیلات حزب برای رسیدن به قدرت سیاسی ، تشکیل دولت و  اجرای اهداف خود در جامعه تلاش و مبارزه می کنند.

حزب شبیه دیگر تشکل های اجتماعی است ، با این تفاوت که هدف یک حزب به طور مشخص  کسب قدرت  سیاسی با هدف اجرای برنامه های مشخص است.

حزب اساسنامه ای دارد که مانند یک قانون اساسی به تعریف و بیان روابط و موازین داخلی آن حزب می پردازد.

نهادهای معمول موجود در یک حزب عبارتند از کنگره حزب ، کمیته مرکزی ، دفتر سیاسی و شعبه های حزب در مناطق مختلف.

کنگره حزب مجمع عمومی تشکیل یافته از نمایندگان شعبه های مختلف حزبی است که هر چند سال یک بار برگزار می شود و در جلسات خود سیاست ها و جهت گیری های اساسی حزب و ترکیب کمیته مرکزی حزب را انتخاب می کند.

کمیته مرکزی ، رهبران حزب هستند که در کنگره با رای نمایندگان شعبه های حزب انتخاب می شوند و از طرف اعضای حزب مسئولیت هدایت تشکیلات حزبی را بر عهده می گیرند.

کمیته مرکزی با رای از میان جمع خود ، دفتر سیاسی را برای تعیین جهت گیری ها و مواضع  سیاسی حزب انتخاب می کند.

البته این ساختار کلی یک حزب است. هر حزبی می تواند ساختار خاص خود را داشته باشد. اما حزب عمدتا به معنی یک تشکیلات  دموکراتیک وسیاسی است که اولا خصلت سیاسی دارد و ثانیا همه ارگان ها و نهاد های رهبری اش با رای مستقیم یا غیر مستقیم اعضا انتخاب می شوند.

دولت سرمایه داری

دولتی که با هدف حفظ منافع طبقه سرمایه دار بر مردم یک کشور حکومت می کند. چنین دولت هایی گر چه وظیفه ای جز دفاع از منافع اقلیتی سرمایه دار ندارند ، اما خود را نماینده و حافظ منافع «همه مردم» به حساب می آورند.

یک دولت سرمایه داری نهادهایی دارد که به عنوان بازوهای او ، دولت را در حراست و نگهبانی از منافع سرمایه داران و مالکیت بر ابزار تولید یاری می دهند .

بخشی از نهاد های یک دولت سرمایه داری عبارتند از ریاست جمهوری ، پارلمان ، دادگستری ، پلیس ، ارتش و… .

اندکی توجه به کارکرد چنین نهادهایی ما را به هدف اصلی آن ها که حفاظت از منافع سرمایه داران است ، می رساند.

به عنوان مثال نهاد پلیس در یک جامعه سرمایه داری ادعا دارد که حافظ منافع همه مردم است ، اما اگر کارگران برای دستمزد معوقه خود جاده ای را مسدود کنند ، علیه آن ها خشونت به کار می برد و کارگران را به این بهانه که «چرا با تجمع خود راه را سد کرده اید و حق جامعه را پایمال کرده اید؟» سرکوب می کند. در حالی که پلیس هیچ وقت با سرمایه داری که دستمزد صدها کارگر را پرداخت نکرده است ، کاری ندارد.

دادگستری و دیگر نهاد های یک دولت سرمایه داری نیز چنین هستند . یعنی به جای دفاع از حقوق همه مردم جامعه یا حداقل اکثریت آن ها ، پاسدار و نگهبان منافع اقلیت سرمایه دار و مفت خور هستند .

ضروری های تولید

برای تولید هر کالا یا خدماتی نیاز به دو بخش اساسی است . ابزاری که تولید با آن صورت می پذیرد و انسان (کارگر) ای که تولید با نیروی فکری یا بدنی  او انجام می شود:

1- ابزار تولید 2- کارگر ( نیروی انسانی کار).

تولید ِ اجتماعی  = ابزار تولید  + طبقه کارگر.

طبقه

بخشی از مردم که دارای  ویژگی های مشترک از نظر نقش در نظام تولیدی و مالکیتی جامعه هستند را یک طبقه می گویند.

طبقه سرمایه دار

طبقه سرمایه دار در یک جامعه ، همگی از نظر نقش تولیدی و مالکیتی مشترک هستند . همه آن ها مالکین ابزار تولید هستند و به واسطه همین مالکیت سود اصلی تولید به آن ها تعلق دارد.

 مالکیت بر ابزار تولید و بهره گیری از سود تولید ، وجه مشترک طبقه سرمایه دار است. فرقی ندارد که سرمایه دار مالک کارخانه باشد یا یک شرکت حمل و نقل و یا یک بیمارستان. در هر صورت در وضعیت مالکیتی و تولیدی با دیگر سرمایه داران مشترک است.

طبقه کارگر

بخشی از جامعه که فاقد ابزار تولید است و با دریافت مزد در برابر کاری که انجام می دهد، زندگی خود را اداره می کند.

تمام کارگران در عدم مالکیت بر ابزار تولید و دریافت دستمزد از سرمایه دار مشترک هستند و فرقی نمی کند که  در کارخانه ، اتوبوسرانی یا در بیمارستان کار کنند.

چند مثال برای درک بهتر مفهوم طبقه کارگر

آیا مهندس ها جزیی از طبقه کارگر هستند؟ مهندسین و تکنسین هایی که زیر نظر کارفرما مشغول کار می باشند و از تخصص فکری خویش (و نه مالکیت بر ماشین آلات و کارخانه) کسب درآمد می کنند ، بخشی از طبقه کارگر محسوب می شوند.

آیا معلمان جزیی از طبقه کارگر هستند؟ مدرسه نیز یک واحد تولیدی است که در زمینه خدمت آموزشی به کودکان  فعال است. بنابراین معلمی که مالک ِ مدرسه نیست و برای دریافت مزد در مدرسه ای که متعلق به دولت یا بخش خصوصی است ، به خدمت مشغول است ، بخشی از طبقه کارگر است.

آیا پرستاران و پزشکان بیمارستان ها جزیی از طبقه کارگر هستند؟ بیمارستان نیز یک واحد تولیدی است در زمینه  تولید خدمات  بهداشتی  به مردم فعال است. بنابراین پرستار و پزشکی که که مالک ِ بیمارستان و تجهیزات پزشکی ِ آن نمی باشد و برای دریافت مزد در بیمارستانی که متعلق به دولت یا بخش خصوصی است ، به خدمت مشغول است ؛ بخشی از طبقه کارگر است.

چرا طبقه مهم است ؟

بار دیگر به تعریف طبقه مراجعه کنید. ما مفهوم طبقه را از اشتراک بخشی از مردم در نقش تولیدی و مالکیتی آن ها برداشت کردیم. اشتراک در واقعی ترین و اساسی ترین وجوه زندگی یعنی تولید و مالکیت .

نتیجه اشتراک در واقعیت زندگی ، اشتراک در منافع است . کارگران بر اساس واقعیت مشترک زندگی خود ، منافع مشترکی با دیگر اعضای طبقه کارگر دارند که همین باعث جنبش مشترک طبقه کارگر می شود.

کادر 

مبارزه کارگری قبل از هر چیز یک تکنولوژی و علم است که باید آموخت و آموزش داد. اگر چه تجربه مبارزه هم مفید است اما برای مبارزه ، آموزش در اولویت اول اهمیت قرار می گیرد.

کارگری که به واسطه آموزش و تجربه ای که از آن برخودار است ، تاکتیک ها و تکنیک های (فنون) مبارزه کارگری را به خوبی می شناسد و می تواند به درستی ، کارگری یا غیر کارگری بودن جریانات ، احزاب  و سیاست ها را تشخیص دهد ، «کادر» یا «کادر کارگری» می نامیم.

کارفرما یا سرمایه دار:

کسی که مالک ِ ابزار تولید است و سرمایه ناشی از فروش کالا یا خدمات به جیب او می رود . سرمایه دار ، دستمزدی در مقابل کار ِ کارگر به او می دهد.

به عنوان مثال :

- مالک یک کارخانه که مالک زمین کارخانه ، ساختمان ها و ماشین آلات به عنوان ابزار تولید  است ، یک سرمایه دار است که کارگران را استخدام می کند و در مقابل کاری که انجام می دهند به آن ها دستمزد می دهد. سود تولیدات کارخانه به جیب مالک کارخانه می رود و او این سود را تنها به خاطر اینکه مالک و صاحب کارخانه و ابزار تولید است ، صاحب می شود.

- مالک یک بیمارستان ، مالک ساختمان و وسایل پزشکی- درمانی  به عنوان ابزار تولید است  که پرستاران ، نظافتچی ها و پزشکان را استخدام می کند و در مقابل کارشان به آن ها دستمزد می پردازد. سود این بیمارستان متعلق به مالک آن است ، تنها به این دلیل که بیمارستان و ابزار پرشکی به عنوان ابزار تولید به او تعلق دارد.

سوال: آیا دولت یا بانک نیز می تواند سرمایه دار باشد؟

جواب مثبت است . اینکه دولت یا اشخاص حقوقی  مانند بانک ، مالک ابزار تولید باشند و سود اصلی تولید را به خاطر مالکیت صاحب شوند و به کارگران دستمزد دهند ، فرقی در کلیت قضیه ایجاد نمی کند. بنابراین دولت یا بانک نیز می تواند نقش مالک و سرمایه دار را برعهده بگیرد.

سوال: آیا کسی که کارگر ندارد ، می تواند سرمایه دار باشد؟

بله . سرمایه دار مالک ابزار تولید است اما الزامی ندارد که حتما کارگری برای او کار کند. یک مغازه دار که مالک مغازه و وسایل آن است ، حتی اگر کارگری هم برایش کار نکند ، سرمایه دار به حساب می آید.

کارگر:

کسی که جز توان و فدرت بدنی یا فکری خود در امر تولید کالا یا خدمات چیز دیگری در اختیار ندارد.

در مقابل ِ سرمایه دار و کارفرما که مالک ابزار تولید ِ کالا یا خدمات است ،  کارگر تنها به نیروی بدنی با فکری خود متکی است و در مقابل کاری که انجام می دهد ، مزد دریافت می کند.

هر کس با نگاهی به وضع خود می تواند بفمهد ؛ کارگر است یا نه ؟ اگر شما کسی هستید که فقط در مقابل فعالیت بدنی یا فکری خود از طرف مالک و صاحب ابزار تولید ، دستمزد دریافت می کنید و با همان دستمزد زندگی خود را می می گذرانید ، کارگر هستید.

محل تولید(مرکز تولید)

 مکانی است که کارگران بوسیله ابزار تولید به تولید کالا و خدمات می پردازند . به عنوان مثال ، محل تولید کارگر ِ ریسندگی ، کارخانه ریسندگی و مرکز تولید راننده  شرکت واحد ، اتوبوس و خیابان مسیرش می باشد.

نظام سرمایه داری :

نوعی از سیستم اداره جامعه که بر محور مالکیت عده ای سرمایه دار شکل گرفته است و در آن سرمایه دار یا مالک به واسطه مالکیت بر ابزار تولید سود اصلی تولید را تصاحب می کند و به کارگر در مقابل کار بدنی یا فکری اش دستمزد پرداخت می کند.

بنابر آنچه گفتیم ، سیستم های دولتی که در آن دولت مالک همه ابزار تولید موجود در جامعه است ، نیز سیستم سرمایه داری محسوب می شوند با این تفاوت که به جای اشخاص حقیقی ، خود دولت نقش مالک و سرمایه دار را برعهده می گیرد.

بنابراین سیستم شوروی سابق که بر مبنای مالکیت دولت بر همه مراکز تولید شکل گرفته بود ، یک سیستم سرمایه داری در شکل دولتی آن بوده است.

نهادهای نظام سرمایه داری:

هر نظام سرمایه داری از نهادهایی تشکیل شده است که وظیفه حفظ و حراست از سرمایه و مالکیت بر ابزار تولید را بر عهده دارند ، مثل دادگستری ها و پلیس تحت نظام سرمایه داری.

——————————————————————————————————————————————

متن توسط سردبیر ویرایش شده است .

متن برگرفته از فصل اول کتاب “الفبای مبارزه کارگری” منتشر شده توسط بنیاد پاک است .


دیدگاه خود را بنویسید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: