توسط سردبیر در
0

تغییر اندازه فونت:

کمیته انتشارات بنیاد پاک

راهپیمایی و تجمع

راهپیمایی و تجمع یکی از شیوه های های مبارزه کارگری است. در راهپیمایی کارگران به طور دست جمعی مسیری را می پیمایند و در پایان راهپیمایی با خواندن بیانیه یا سردادن شعارهای خاصی متفرق می شوند. در تجمع کارگران در محل خاصی جمع می شوند، شعار می دهند ، سخنرانی می کنند و تجمع معمولا با خواندن بیانیه کارگران پایان می پذیرد.

می توان در صورت نیاز یا ضرورت ، سخنرانی ، پلاکارد و شعارهای کارگری را نیز به محتوای راهپیمایی یا تجمع اضافه کرد.

 اهداف یک راهپیمایی یا تجمع

1- آگاه کردن مردم و بخش های دیگر طبقه کارگر از خواست ها و اهداف کارگران معترض و جذب همبستگی و حمایت آن ها.

2- ایجاد فشار بر روی کارفرما یا دولت برای رسیدن به اهداف و خواست های کارگری.

3- برگزاری یک مراسم کارگری مانند اول ماه می روز جهانی کارگر به شکل راهپیمایی یا تجمع.

تصمیم گیری و برنامه ریزی تجمع یا راهپیمایی

تصمیم برگزاری یک تجمع می تواند در جلسه رهبران کارگری یا در مجمع عمومی کارگران مرکز تولید گرفته شود.

برنامه ریزی تجمع یا راهپیمایی برعهده «کمیته رهبران کارگری» است . اما در صورت وجود تشکل های کارگری علنی مانند سندیکا و شورا و یا نهاد «نمایندگان کارگران اعتصابی» ، برنامه ریزی تجمع یا راهپیمایی برعهده رهبران تشکل ها و یا نمایندگان کارگری قرار می گیرد.

تصمیم در جلسه رهبران کارگری گرفته می شود و تجمع یا راهپیمایی به همراه تمام جزئیات طراحی و برنامه ریزی می شود و طرح اجرایی آن در اختیار «گروه انتظامات» برای اجرا قرار می گیرد.

در برنامه ریزی برای برگزاری تجمع یا راهپیمایی رعایت نکاتی لازم و ضروری است که به آن می پردازیم.

الف- تعیین دقیق جزئیات

برای برگزاری تجمع یا راهپیمایی موارد زیر باید به طور دقیق توسط رهبران کارگری بررسی و برنامه ریزی شود.

1- روز برگزاری تجمع یا راهپیمایی.

2- ساعت شروع و پایان تجمع یا راهپیمایی .

3- مسیر راهپیمایی و محل تجمع به طور دقیق.

4-  نحوه شروع و پایان.

5- محتوای شعارها و پلاکاردها به طور دقیق.

6- متن و یا محتوای سخنرانی.

7- متن بیانیه.

8- تعیین افراد گروه تبلیغ و گروه انتظامات.

ب- پیش بینی و برنامه ریزی وقایع احتمالی

مهمترین مسئله در برنامه ریزی چنین تجمعاتی این است که شما بتوانید از قبل وقایعی را که ممکن است در زمان  تجمع یا راهپیمایی اتفاق بیفتد ، پیش بینی کنید و برای آن راه حل ارائه دهید.

در چنین حالتی شما در مقابل وقایع احتمالی، منفعل و گیج نخواهید بود و می توانید تصمیم درست را در کم ترین زمان ممکن اتخاذ کنید.

وقتی درباره وقایع احتمالی صحبت می کنیم ، منظورمان وقایع عجیب و غریبی مانند زلزله یا سیل نیست ، بلکه از وقایعی صحبت می کنیم که احتمال اتفاق افتادن آن ها در یک تجمع یا راهپیمایی کارگری وجود دارد.

به عنوان مثال :

اگر در هنگام تجمع یا راهپیمایی کارگری  با نیروهای پلیس مواجه شدیم ، چه کار کنیم؟

این سوال درستی است. چون تجربه مبارزه کارگری در ایران به ما ثابت کرده است که معمولا تجمع و راهپیمایی های غیر دولتی و مستقل با حمله پلیس مواجه می شوند.

پس احتمال بروز این اتفاق در هر تجمع یا راهپیمایی کارگری  وجود دارد و باید برای این سوال جوابی پیدا کنیم.

اگر چنین مسئله ای را در برنامه ریزی خود پیش بینی نکنیم و برای مقابله با آن جواب مشخص نداشته باشیم ، مسلما در صورت مواجهه با نیروهای پلیس ابتکارعمل از دست ما  کارگران خارج می شود و در اختیار پلیس و نیروهای سرکوبگر قرار می گیرد.

پیش بینی و طرح مسئله و جواب آن در شکل های کلی و مبهم کافی نیست. برای هر اتفاق احتمالی باید برنامه ریزی دقیق و مشخصی داشته باشیم و به سوال های کلی و جواب های کوتاه و ساده رضایت ندهیم.

برای اینکه به درک بالاتری از شیوه سوال کردن و نوع پیش بینی ها برسید، همین مسئله مواجهه با پلیس را  بیشتر باز می کنیم.

سوال «اگر با پلیس مواجه شدیم ، چه کار کنیم؟» یک سوال کلی و مبهم است و جواب خاصی هم ندارد.  باید اولا سوال های مصداقی و مشخص درباره مسئله مواجهه با پلیس مطرح کرد و ثانیا با توجه به شرایط ، قدرت اتحاد کارگری و تناسب قوا بین ما و طرف مقابل به تمام سوال ها پاسخ درست داد.

سوال های مشخصی از مسئله مواجهه با پلیس:

اگر از همان ابتدا ، پلیس به راهپیمایی و تجمع کارگران حمله کرد و گاز اشک آور زد ، چه کنیم؟ چنان چه اخطار دادند و گفتند اگر متفرق نشوید ، بر خورد می کنیم ، چه باید کرد؟ اگر تعداد پلیس خیلی کم یا خیلی زیاد بود ، در هر مورد چه باید کرد؟ اگر مسیر راهپیمایی را با موانع مسدود کردند چه کار کنیم؟ اگر پلیس به سمت تعدادی از کارگران یا رهبران کارگری حمله کرد و قصد دستگیری آن ها را داشت ، چه کار باید بکنیم؟ اگر پلیس موفق به دستگیری تعدادی از کارگران شد ، چه باید کرد؟ .

می بینیم که در مورد مواجهه با پلیس سوال هایی مطرح هستند. ما می توانیم از کنار این سوال ها بگذریم و با گفتن «به امید خدا چیزی نخواهد شد و پلیس هم نخواهد آمد» ، خود را فریب  دهیم . در نتیجه بعد هم در مواجهه با پلیس قادر به تصمیم گیری درستی نخواهیم بود و سردرگم و گیج خواهیم شد.

یا راه دوم و ظاهرا سخت تر را انتخاب می کنیم . یعنی در جلسات خود تمام امکان ها و سوال های درست را مطرح کنیم و بر اساس حفظ حداکثر منافع طبقه کارگر به تمام سوال ها جواب دهیم و در نتیجه تمام جوانب ممکن یک تجمع یا راهپیمایی را به درستی پیش بینی کنیم.

 ج- تصمیمات اضطراری

علی رغم تلاش و همفکری رهبران کارگری ، ممکن است حوادثی غیرمنتظره در حین برگزاری تجمع یا راهپیمایی اتفاق بیفتد که قبلا هیچ پیش بینی و برنامه ریزی خاصی برای آن صورت نگرفته باشد. چه باید کرد؟

در چنین شرایطی قطعا امکان جمع آوری همه رهبران کارگری و برگزاری جلسه نیست . باید در مدت کوتاهی تصمیم گرفت و آن را به اجرا درآورد.

به همین منظور رهبران کارگری ، سه نفر از اعضای خود را برای تصمیم گیری در شرایط اضطراری انتخاب می کنند.

این سه نفر در مدت زمان برگزاری تجمع یا راهپیمایی در کنار و دوشادوش هم هستند و به هنگام ضرورت و اضطرار در حداقل زمان ممکن تصمیم گیری می کنند و برنامه خود را جهت اجرا به سرگروه انتظامات ابلاغ و اعلام می کنند.

 مشخصات راهپیمایی 

در راهپیمایی ، ابتدا کارگران با فراخوان رهبرانشان در ساعت و محل معینی جمع می شوند و بعد شروع به حرکت دست جمعی می نمایند.

مدت مناسب برای یک راهپیمایی حداکثر دو ساعت است و بیش تر از آن باعث خستگی و پخش شدن جمعیت می شود.ایراد سخنرانی توسط یکی از رهبران کارگری و قرائت قطعنامه یا بیانیه می تواند بخش پایانی یک راهپیمایی باشد.

مسیر راهپیمایی ، زمان بندی ، شعارها ، پلاکاردها ، نظم راهپیمایی و پیش بینی وقایع ممکن از مواردی است که رهبران کارگران از قبل روی آن برنامه ریزی می کنند.

مسیر راهپیمایی با توجه به شرایط و تناسب قوا بین کارگران و طرف مقابل تعیین می گردد و می تواند یکی از مسیرهای زیر باشد.

1- داخل شهرک صنعتی و از مقابل مراکز دیگر تولید.

2- مسیر بین مرکز تولید یا شهرک صنعتی تا شهر.

3- مسیرهای داخل شهری.

با توجه به شرایط و قدرت کارگران ، بهترین مسیر راهپیمایی می تواند از یک مرکز تولید شروع شود و با عبور از مقابل مراکز دیگر تولید و اضافه شدن کارگران آن ها به سمت شهر ادامه یابد و با ورود کارگران به شهر ، ادامه راهپیمایی به سمت مرکز شهر پی گرفته شود. در تعیین مسیر راهپیمایی مسائل زیر باید در نظر گرفته شود:

الف – اهداف مشخص راهپیمایی و ارتباط آن ها با انتخاب مسیر.

الف- برآورد قدرت کارگران در مقابله با پلیس و احتمالات مختلف این تقابل.

ب- فاصله مراکز تولید از یکدیگر.

ج- فاصله مراکز تولید و شهرک صنعتی از شهر.

مشخصات تجمع

در تجمع ، ساعت  دقیق شروع ، اتمام تجمع و محل تجمع از قبل به اطلاع کارگران می رسد و کارگران در ساعت تعیین شده در محل حاضر می شوند.

مدت زمان هر تجمع متفاوت است ، اما بهتر است که از سه ساعت تجاوز نکند، چون باعث خستگی و پراکندگی کارگران خواهد شد.

رهبران کارگری برای تمام مدت تجمع باید برنامه ای دقیق و از قبل تعیین شده داشته باشند و زمان را به شیوه ای مناسب بین برنامه های خود از قبیل سخنرانی ، بیانیه و شعار تقسیم کنند.

در یک تجمع کارگری می توان برنامه های مختلفی را انتخاب و اجرا کرد. برخی از این برنامه ها عبارت اند از:

- سخنرانی رهبران کارگری.

- سردادن شعارهای کارگری از طرف تجمع کنندگان.

- خواندن بیانیه یا قطعنامه تجمع.

- مسدود کردن جاده یا خیابان مشخص.

برگزاری تجمع یا راهپیمایی :

همانطور که قبلا گفتیم ، رهبران کارگری قبل از تجمع یا راهپیمایی در جلسات خود برنامه ریزی و پیش بینی های لازم را انجام می دهند و یک طرح عملیاتی کامل برای تجمع یا راهپیمایی تهیه می کنند.

سپس دو گروه از کارگران را برای تبلیغ و برگزاری تجمع انتخاب می کنند و برای هرگروه به طور جداگانه ، اهداف ، برنامه ریزی های دقیق تجمع و وظایف آن ها را به طور کامل شرح می دهند. رهبران کارگری می توانند در هر دوی این گروه ها عضو باشند.

هر گروه ، سرگروهی دارد که وظیفه هماهنگی ، برگزاری جلسات داخلی و ابلاغ تصمیمات رهبران تجمع یا راهپیمایی را برعهده خواهد داشت.

گروه ها بعد جداگانه در جلسه داخلی ، بین اعضای خود تقسیم کار می کنند و وظیفه هر شخص را به طور دقیق معلوم می کنند.

الف- گروه تبلیغ

گروه تبلیغ وظایف زیر را به طور کلی برعهده دارد :

 1- درباره ضرورت و اهداف برگزاری تجمع یا راهپیمایی بین کارگران تبلیغ نماید و با ارائه دلیل آن ها را برای شرکت در تجمع یا راهپیمایی تشویق کند.

2- زمان و محل برگزاری تجمع یا راهپیمایی و کلیاتی از برنامه های اجرایی آن را به اطلاع کارگران برساند. این اطلاع رسانی به صورت شفاهی و نیز با استفاده از پوستر و پارچه نویسی در داخل و اطراف مرکز تولید انجام می گیرد.

3 – پلاکاردها و پارچه نویسی های تجمع یا راهپیمایی را تهیه نماید. محتوای پلاکاردها باید دفاع از شعارها و خواست های اصلی کارگران باشد که قبلا به تصویب رهبران کارگران رسیده و به گروه تبلیغ اعلام شده است.

4- خبر تجمع یا راهپیمایی و شرح اتفاقات آن را در سایت یا وبلاگ های کارگری و خبری به اطلاع همه برساند.

ب- گروه «انتظامات»

گروهی از کارگران که اجرای دقیق برنامه ریزی رهبران کارگری را بر اساس اهداف تجمع یا راهپیمایی برعهده دارند. گروه انتظامات یک گروه صرفا اجرایی است که وظیفه انجام تصمیمات رهبران کارگری را برعهده دارد .

بخشی از تصمیمات  قبل و برخی به طور اضطراری حین تجمع گرفته می شود و از طریق سرگروه به اعضای گروه انتظامات جهت اجرا ابلاغ می گردد.

ضروری است که «سرگروه» ، عضوی از گروه را به عنوان جانشین خود به رهبران کارگری و انتظامات معرفی کند تا در مواقع لزوم وظایف او را برعهده بگیرد.

1- شروع تجمع یا راهپیمایی و به پایان رساندن آن.

2- حفظ  نظم و امنیت تجمع یا راهپیمایی.

3- حفاظت رهبران کارگری به طور ویژه و خاص در مقابل دستگیری و حمله احتمالی.

4- هدایت کارگران در مسیرهای مشخص راهپیمایی.

5- تهیه و راه اندازی وسایل جنبی لازم . مانند تریبون ، میکروفون ، آمپلی فایر و ….

6- هماهنگی و اجرای تمام برنامه ریزی های مربوط به برگزاری راهپیمایی یا تجمع.

تفاوت اساسی راهپیمایی و تجمع :

در تجمع ، کارگران ساکن و محل برگزاری ثابت است ، در حالی که در راهپیمایی جمعیت کارگران در حال حرکت هستند و از محلی به محل دیگر می روند.

بنابراین برنامه ریزی یک راهپیمایی و ایجاد نظم در آن دشوارتر است و نیاز به تعداد اعضای بیشتری برای «گروه انتظامات» یک راهپیمایی می باشد.

—————————————————————————————————————————-

متن توسط سردبیر ویرایش شده است.

متن برگرفته از فصل هشتم کتاب “الفبای مبارزه کارگری” منتشر شده توسط بنیاد پژوهشی – آموزشی کارگران (بنیاد پاک) است.


دیدگاه خود را بنویسید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: