توسط سردبیر در
0

تغییر اندازه فونت:

 پویان فرد
کارگران کارخانه مصالح ساختمانی در “تسالونیکیِ” یونان، از سال 2011 از طرف کارفرمایانشان مرخص شده و از آن به بعد نیز حقوقی دریافت نکرده اند. کارگران در نتیجه یک جلسه عمومی تصمیم گرفتند که کارخانه را اشغال کرده، و کارخانه را تحت کنترل خود قرار دهند. پس از مبارزه یک ساله در یونان، که توجه تمام جهان را به خود جلب کرد؛ این کارگران توانستند در 12 فوریه پس از سه روز کار فشرده و با تکیه به بسیج عمومی، چرخهای کارخانه را به گردش در آوردند.

ماشینهای خودگردانی فعال می شوند!

پس از 3 روز کار جمعی و فشرده چرخهای تولید کارخانه “ویومه” تحت کنترل کارگران این کارخانه به راه افتاد. این اولین تجربه مدیریت کارگران بعد از بحرانی است که یونان و کارخانه “ویومه” را فرا گرفت. بر این باوریم که این اقدام، از اولین تجربه ها در یک سری از چنین اقداماتی از طرف کارگران است. تشکل کارگران، در تجمع وسیعی که روز یکشنبه با کارگران دیگر، سازمان های همبستگی و اشخاص منفرد در سالن تئاتری در مرکز شهر “تسالونیکی” داشتند، آغاز شد. در اینجا خطِ مشی و عمل کردهای سازمان های همبستگی به بحث گذاشته شد و این امکان برای تمامی افراد شرکت کننده در نظر گرفته شده که بتوانند نظر و راهکرد خود را درباره مبارزات کارگری بیان کند.
روز دوشنبه یک راهپیمایی بزرگ در مرکز شهر با اجرای کنسرت به نفع کارگران با شرکت چندین خواننده معروف مردمی در برگزار شد. در میان خواننده های مردمی، “تاناسیس پاپاکونستانینو” یکی از معروف ترین خوانندگان مردمی یونان نیز حضور داشت. شرکت وی در این مراسم همه را غافل گیر کرد. وی خود را جزئی از این جنبش می داند زیرا همیشه در گفتار و عمل از تلاش های جامعه برای خودگردانی دفاع کرده است. متاسفانه همه جمعیت به دلیل پر بودن استادیوم نتوانستند در آنجا حضور یابند. برجسته ترین لحظات آن شب زمانی بود که کارگران “ویومه” میکروفون را در دست گرفتند و دیدگاه ها و چشم اندازهای خود را برای حضار توضیح دادند. این دیدگاه ها مبتنی بر عدالت اجتماعی، همبستگی و خودگردانی کارگران بود. در این هنگام 5 هزار نفر کف زدند، فریاد کشیدند و شعار حمایت سر دادند. این عمل و سخنرانی باعث شد که جمعیت به این باور رسیدند که این پروژه، پروژه ایست که باید موفق باشد.
فردای آن روز، صبح زود تجمع کارگران ادامه پیدا کرد و جمعیت در تظاهراتی پر شور به طرف کارخانه به راه افتادند. کارگران در کارخانه پشت دستگاه ها قرار گرفتند و پیروزمندانه چرخ تولید به دست کارگران در برابر دوربین های رسانه ملی، محلی و رسانه های آلترناتیو آغاز شد. کارگران، توری در کارخانه سازمان داده و پروسه تولید در کارخانه را برای شرکت کنندگان در جنبش همبستگی و روزنامه نگاران توضیح دادند.

کارگران ویومه، هنوز راهی بس طولانی و سخت در پیش دارند. هزینه های تولید بالا هستند و امکان دسترسی به اعتبار بانکی هنوز ناممکن است و به فروش رسیدن کالاها در دوران رکود اقتصادی نامشخص! با این حال کارگران خوشبین هستند. تمام در آمد کنسرت همبستگی با کارگران و کمک های مالی – که از طرف افراد و گروه های حمایت کننده از طریق سایت ویومه جمع آوری می شود- برای فعال نگاه داشتن چرخ تولید کارخانه در اولین ماه ها کافی به نظر می رسد. حمایت جنبشهای اجتماعی به این معنا است، که بسیاری از محصولات تولیدی این کارخانه از طریق ساختارهای موجود در اقتصاد و همبستگی اجتماعی توزیع خواهد شد. کارگران “ویومه” در حال حاضر به دنبال محصولات پاک کننده (نظافت) غیر سمی و اکولوژیک هستند، از آن نوع که در منزل هم قابل مصرف باشد. این کارخانه مصالح ساختمانی مانند ملات گچ، چسب کاشی، دوغاب و غیره با کیفیت عالی تولید می کند. و کارگران این کارخانه به خوبی از امر کاهش هزینه ها و قیمت کالاهایشان و همچنین بالا بردن سطح کیفیت محصولات خود آگاه هستند. چالش کنونی برای کارگران این کارخانه یافتن بازار برای محصولات خویش در یونان و کشورهای همسایه در بالکان است. حتی برخی از محصولات این کارخانه می توانند به مکان های دورتر نیز حمل شوند و از طریق جنبش های همبستگی بین المللی توزیع گردد. 40 کارگر “ویومه” و صدها تن از شرکت کنندگان در جنبش همبستگی در سه روزی که بر آنها گذشت تجربه ای فراموش نشدنی داشتند. با این حال آنها از این امر آگاهند، که این تجربه تنها آغاز یک راه طولانی و بس دشوار است. “ما کارگران بیش از هر زمانی، امروز احتیاج به وحدت ، قدرت و عزم و اراده برای بنای جهانی نوین بر اساس همبستگی، عدالت و خودگردانی داریم”.

نامه ای از طرف کارگران کارخانه فولاد سازی “کوتا” در مصر به کارگران کارخانه صنعتی “ویومه” در یونان

ما کارگران فولاد سازی “کوتا” مستقر در شهر “رمضان” در مصر تمام وقایعی را که در کارخانه صنعتی “ویومه” در شهر “تسالونیکی” اتفاق افتاده است به دقت دنبال کردیم. ما به این مسئله پی بردیم که صاحب کارخانه فرار کرده است. کارگران پس از فرار صاحب کارخانه، مجمع عمومی تشکیل داده تا کنترل شرکت را در دست بگیرند. بدین ترتیب این کارخانه در 12 فوریه به عنوان یک شرکت تعاونی تحت کنترل کارگران دوباره بازگشایی شد. ما می خواهیم تجارب خود را که حدود یک سال و نیم پیش زمانی که اتحادیه مستقل کارگری در خط مقدم مبارزه بود با شما در میان بگذاریم. دراین تحصن ها و درگیری های قانونی دفتر دادستان کل و وزارت کار نقش دارند. مبارزه پس از تصمیم بی سابقه از طرف دادستان کل در ماه اوت به اوج خود رسید. در این تصمیم گیری به کارگران حق خودگردانی کارخانه داده شد. مهندس محسن صالح به مدیریت مجاز کارخانه رسید. لازم به ذکر است که صاحب کارخانه از ماه مارس گذشته (2012 ) فرار کرده است، و حقوق کارگران را نیز پرداخت نکرده است. این پروسه عاری از موانع و مشکلات نبوده است. در ابتدا مذاکرات با شرکت های گاز و برق به دلیل بدهی کارخانه ( 2.6 و 0.9 میلیون دلار) بسیار دشوار پیش می رفت. به همین دلیل کارگران کارخانه تصمیم گرفتند تا از نیمی از حقوق خود برای خرید مواد خام گذشت کنند، و این نیز درسی باشد برای همه کارگران. ما مراحل نهایی برای تولید را پس از اتصال برق از سر گرفته ایم. تمامی کارگران فولاد “کوتا” با تمام وجود مصمم هستند که این تجربه را تا آخر ادامه داده و وضعیت کارخانه را بهبود بخشند. در حالی که ما هزاران مایل از یونان دور هستیم، همبستگی و حمایت خود را از کارگران “ویومه” و تجربه آنها در خودگردانی کارخانه به دست خود کارگران، با تمام وجود اعلام می داریم. ما همچنین سیاست ریاضت اقتصادی و اقدامات دولت دراین زمینه را چه در یونان و چه در مصر محکوم میکنیم. این سیاست در درجه اول طبقه کارگر را نشانه رفته است. ما از کارگران “ویومه” دعوت می کنیم که تجارب خود را در مبارزه به تبادل گذاشته تا از آموخته های هر دو تجربه ( در یونان و مصر) بهره مند شویم. میلیون ها کارگر به ما به عنوان واقعیت مشخص در رویایی طولانی که سالها منتظرش بوده اند، چشم دوخته اند.
زنده باد مبارزات کارگران!
زنده باد مبارزات کارگران ویومه و کوتا!
رئیس اتحادیه های مستقل کارگری، احمد شراوی محسن صالح
نوامبر2013

پی نوشت : اصل متن در سایت امید موجود است.


دیدگاه خود را بنویسید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: