توسط سردبیر در
0

تغییر اندازه فونت:

ترجمه کمیته انتشارات بنیاد پاک

معادن و جامعه معدن چیان بعد از اعتصاب

صنعت زغال سنگ سرانجام در دسامبر 1994 برای ایجاد شرکتی به نام “معدن آر جی بی” خصوصی سازی شد، که امروز به “زغال سنگ” بریتانیا معروف است. بین پایان اعتصاب و خصوصی سازی، بستن معادن با شدت ویژه ای مخصوصا در اوایل دهه 90 ادامه یافت. در زمان خصوصی سازی ها فقط 15 معدن بریتانیایی در خط تولید باقی مانده بود ، با این حال در مارس 2005 تنها 8 معدن عمیق باقی ماند. از آن زمان تا به حال آخرین معدن در نورث برلند، معادن الینگتون بسته شده است در حالی که تولید معادن روسینگتون و هارورث متوقف شده اند.

در سال 1983 در بریتانیا 174 معدن مشغول به کار بود که در سال 2009 به 6 معدن کاهش یافت. در زمان اعتصاب اسکارگیل دائما ادعا می کرد که دولت یک برنامه دراز مدت برای کاهش صنعت از این طریق دارد. اراده کارگران به سرعت رو به کاهش گذاشته بود و واکنش بسیار بی ضعیفی نسبت به دوره های حاد بستن معادن در اوائل دهه 1990 وجود داشت، علی رغم این ها شواهد نشان می داد که همدردی جامعه نسبت به معدن چیان بسیار بیشتر از سال 1984 شده است.

کارگران معدن ناتینگهام شایر(که با اعتصاب همراهی نکردند) امید داشتند که معادن شان در امان بماند، اما اکثر معادنشان در دوره بین 1985 الی 1994 بسته شد. این امر به عنوان خیانت به وعده ای که به کارگران در اعتصاب داده شده بود تنفر عمیقی را برانگیخت؛ به کارگران ناتینگهام شایر گفته شده بود که شغل شان امن و صنعت شان آینده دار است. رفتار بعدی دولت محافظه کار که توسط چپ جامعه و نیز کارگران صنایع سنگین دیده شد، این نگرانی را تایید کرد که آن ها چگونه بین کارگران معدن چی تفرقه انداختند.

اثر اعتصاب بر بسیاری از مناطق وابسته به زغال سنگ دیرپا و تلخ بوده است. بسیاری از معدن چیان به بدهی هایی دچار شدند که دلیلش عدم پرداخت حق اعتصاب از طرف اتحادیه به اعضای آن بود، فقط به اعتصاب کنندگان خطوط راه بندان (پیکت) پول داده می شد. مشکل دو چندان شده بود چرا که اتحادیه از برگزاری انتخابات رسمی سر باز زده بود که به معنی غیر قانونی بودن اعتصاب بود و طبق قوانینِ امنیت اجتماعی پرداخت مزایا(حق بیکاری) به شرکت کنندگان اعتصاب غیر قانونی بود. این قوانین به این معنا بود که حق بیکاری که به همسران یا وابستگان پرداخت می شود، به عنوان حقِ اعتصاب دریافت شده محاسبه می شود.

بسته شدن معادن، مهندسی، راه آهن وتولید فولاد را که همه وابسته به صنعت زغال سنگ بودند، تحت تاثیر قرار داد. در دهه های بعدی بیکاری در برخی روستاها به بیش از 50 درصد رسید.معدن چیان بسیاری از روستاها و خانه های متروک را رها کردند و شهر های معدنی خانه ارواح شدند. تنش بین اعتصاب کنندگان و اعتصاب شکننان و نیز افسران پلیس همزمان تا سال ها پس از آن ادامه یافت (و گاهی حتی تا به حال نیز ادامه دارد و به نسل جدید منقل شده است)، حس قوی وحدت بین اهالی سابق چنین جوامعی تضعیف شده است. قتل سال 2004 در شهر آنسلی(واقع در ناتینگهام شایر) که در نتیجه بحث و جدل بین اعضای سابق اتحادیه ملی معدن چیان و اتحادیه معدن چیان دمکرات (انشعاب اتحادیه) رخ داد، نشانی از تداوم تنش بود.

در سال 1994 تحقیقات اتحادیه اروپا در باره فقر، گریمتروپِ یورکشایر جنوبی را به عنوان فقیر ترین منطقه زندگی در اروپا طبقه بندی کرد. شهرستان یورکشایر جنوبی به عنوان منطقه هدف اول توسعه شد و تمام بخش های شهر ویکفیلد یورکشایر غربی به عنوان مناطقی که نیازمند کمک های ویژه هستند، طبقه بندی شد. در “مرسیساید” (بخش شهری “نوزلی”) که معدن کرونتن را دارد و همسایگی بخش شهریِ “سنت هلن” که شامل معادن “مانر” ،”بولد” و “پارک ساید” می شود نیز چنین شرایطی حاکم بود.

مناطق دیگر بهبود یافته اند و اکنون استانداردهای زندگی نسبتا مناسب است. بهبود شرایط در مناطقی مانند کنت و میدلندز غربی که اقتصاد تنوع بیشتری داشت، سریعتر بود. “برادورٍث” زمانی افتخار بزرگترین معدن کشور و نیز لذت بهره بردن از ثروت نسبی را داشت اما اکنون معادن قدیمی تبدیل به پارک های صنعتی جدید یا پارک های تجارت شده اند. بر روی زمین سابق معدن “کسلفورد” یک زمین اسکی سرپوشیده ساخته شده است که بخشی از یک مرکز سرگرمی و مجتمعی تجاری است.

روزنامه “دیلی میرور” که برخوردی خصمانه به اعتصاب در زمانش داشت، کمپینی را برای افزایش آگاهی درباره محرومیت اجتماعیِ مناطق معدنی شروع کرد.

استخراج از معادن زغال سنگ اکنون صنعت بسیار کوچکی در بریتانیا است و بر اساس گزارش 2003، بهره وری آن به ازای تولید هر کارگر از فرانسه، آلمان و آمریکا بالاتر است.

یک فصل از کتاب “اندرو جی ریچاردز” به نام “معدن چیان در اعتصاب” به این اختصاص یافت که در سال 1984 اعتصابی در مقیاس بزرگ و در اعتراض به کاهش شغل، چقدر غیرعادی بود. در بریتانیا اتحادیه ها به طور سنتی برای خواست دستمزد بالاتر و حقوق کار اعتصاب می کردند، اما اعتصاب در دفاع از شغل بسیار نادر بوده است. به خاطر رخ دادنِ اعتصاب 1984 کارگران معدن، احتمال اینکه رهبران سندیکایی در دفاع از شغل فراخوان اعتصاب بدهند بالاتر رفت. تصادفا در همان سال 1984 اقتصاددانان دانشگاه هاروارد “ریچارد ب فریمن” و “جیمز مدف” کتاب “اتحادیه چه کاری می کند؟” را منتشر کردند که در آن استراتژی بهره وری و فشار کمتر روی تورم به خوبی دیده می شد.

ارجاع های فرهنگی

فیلم و تلویزیون

فیلمسازان مستقل در سال 1984 فعالیت معدن چیان اعتصابی وهمچنین رفتار سوال برانگیز پلیس، نقش زنان معدن چیان و نیز نقش رسانه ها را مستند کردند که نتیجه آن “نوارهای کمپین اعتصاب” بود.

اعتصاب پس زمینه فیلم سال 2000 “بیلی الیوت” شد که بر اساس جوامع معدن چیان شهرستان “دورهام”، “ایزینگتن” و “سیهام” بود. صحنه های متعددی از فیلم، شلوغی های خطوط راه بندان، درگیری بین معدن چیان و پلیس و شرم عبور از خطوط راه بندان(پیکت) را به تصویر می کشید. فیلم همچنین فقر مطلق مرتبط با اعتصاب و نیز خشونت و ناامیدی ناشی از فقدان زغال برای گرم شدن در سرمای زمستان را نشان داد. اعتصاب همچنین طرح اولیه فیلم “برسدآف” در سال 1996 شد، هنگامی که ده سال بعد از اعتصاب معدن چیان انگیزه مقاومت را از دست دادند و بستن معادن را پذیرفته اند. “برسدآف” که در شهر خیالی “گریملی” روایت می شود، نسخه بدلی نازکی از روستاهای سابقا معدنی و به شدت ضربه خورده “گریمتروپ” است، جایی که بخش هایی از آن به تصویر کشیده شده است.

شرکت “کمیک استریپ” نیز در سال 1988 اپیزود “اعتصاب” را که یک فیلم نامه نویس آرمان گرای ولزی را به تصویر می کشد، ارائه داد. فیلم نامه نویس با تحریف هالیوود از داستان واقع بینانه و تلخ اش از اعتصاب و تبدیل آن به یک فیلم سراسر اکشن و جنایی با بازی آل پاچینو(با بازی پیتر ریچاردسون)در نفش اسکارگیل و مرلی استریپ(با بازی جنیفر ساندرز) در نقش زنش به عنوان به شدت ناامید می شود. فیلم “اعتصاب”، فیلم های هالیوودی را با دارماتیزه کردن بیش از حد اعتصاب و نیز تحریف اکثر وقایع تاریخی مهم به سخره می گیرد. فیلم برنده “زر طلایی” و “جایزه مطبوعات” در فستیوال فیلم مونترو سویس شد.

اپیزود “1984” از سریال درام تلویزیون بی بی سی به نام “دوستان ما در شمال” که حول وقایع اعتصاب و نیز صحنه هایی از درگیری بین پلیس و معدن چیان اعتصابی می چرخید، با استفاده از بسیاری که در وقایع واقعی اعتصاب شرکت داشتند و در جبهه معدن چیان بودند، باز آفرینی شده بود.

در سال 2005، “بی بی سی یک” درامی به نام “ایمان” نوشته “ویلیام ایوری” و با بازی “جیمی دراون” و “ماکسین پیک” پخش کرد. بسیاری از صحنه های فیلم در شهر سابقا معدنی “تورن” در نزدیکی “دانکستر” فیلم برداری شده بود. فیلم دیدگاه هر دو سمت ماجرا یعنی پلیس و اعتصاب کنندگان را نشان می داد.

فیلم بریتانیایی “مرد گنده” با بازی “لیام نیسون” در نقش یک معدن چی اسکاتلندی است که از اعتصاب به بعد بیکار شده است. وی به خاطر ضرب و شتم یک پلیس در لیست سیاه قرار گرفته و به همین جرم شش ماه زندان کشیده است.

تئاتر

فیلم بیلی الیوت توسط “التون جان ” به تئاتر موزیکال تبدیل شد و به عنوان “موزیکال بیلی الیوت” اجرای موفقیت آمیزی در سالن “وست اند” لندن داشت. موزیکال به برودوی برده شد و “جایزه تونی” را برای بهترین موزیکال سال 2009 برد.

ادبیات

کتابِ کودکی به نام “خانه زغال” نوشته “آندرو تیلور” که در سال 1986 چاپ شد از اعتصاب به عنوان عنصر مهم داستان بهره می برد.

در سال 1996 “ویلیام ارورک” آمریکایی کتاب “نتز” را منتشر کرد که داستانی همزمان با اعتصاب 1984 و پر از صحنه های شهر های معدنی (مخصوصا الرتون) و طرفداران اعصاب در لندن و کمبریج بود، اما کتاب هرگز در خود بریتانیا چاپ نشد.

کتابی بر اساس فیلم “بیلی الیوت” ساخته شد که با همین عنوان توسط ملوین برگس در سال 2001 منتشر شد.

کتاب “جی بی 84 ” نوشته “دیوید پیس” داستان پیکت ها، مقامات سندیکایی و اعتصاب شکننان را ترکیب می کند. جزییات تصویری بسیاری از رویداد های اصلی اعتصاب ارائه شده است. همچنین کتاب نشان می دهد که سازمان اطلاعات بریتانیا در تضعیف اعصاب و از جمله شایعه ارتباط اسکارگیل و معمر قذافی دست داشته است.

“وال مک درمید” رمان “دامنه تیره تر” را در سال 2008 منتشر کرد که یکی از خطوط طرحش داستان اعتصاب بود. این داستان به خاطر بررسی پیامدهای اجتماعی و عاطفی اعتصاب تحسین بسیاری از منتقدین را بر انگیخت . به قول یکی از متقدین درک او از وقایع در دوران کودکی او شکل گرفته بود.

کتاب “امید حالا” نوشته ” اِی ال ریچاردز” در سال 2013 یک شعر حماسی جوامع معدن چیان دره های ولز جنوبی و بر اساس اعتصاب 1984 است. کتاب توسط انتشارات لندفاکس منتشر شده است.

منبع: ویکی پدیا

 


دیدگاه خود را بنویسید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: