بایگانی دسته: شوراى کارگرى


شوراها و کميته های کارخانه در انقلاب روسيه

توسط سردبیر در

پيتر رَچلِف* ترجمه وحيد تقوی امکانات شکوفائی انقلاب روسيه ی 1921-1917 نه اينکه توسط بينش سازمان های سياسی بلکه توسط اهداف و ظرفيت های گروه های اجتماعیِ درگير تعيين شد. در حاليکه تمام مردم در حال شورش در يک هدفِ سياسی يعنی لغو استبداد تزاری مشترک بودند، طبقات مختلف اجتماعی و گروه های درون اين طبقات اما خواسته های اقتصادیِ مختلف و مجزائی داشتند. بورژوازیِ بسيار ضعيف و کوچک طبيعتاً خواهان شرايطی بود که به سرمايه ی روسی امکان گسترش بدهد. دهقانان، اکثريت قاطع اهالی، که مجبور بودند تا در مزارع زمين داران بزرگ کار کنند و برای قطعه زمين

خواندن را ادامه دهید


فعاليت طبقه کارگر و شوراها: آلمان 1923-1918

توسط سردبیر در

پيتر رَچلِف*  برگردان: وحيد تقوی هنگامی که آلمان در سال 1914 وارد جنگ جهانی شد اختلافات داخلی به ميزان حداقل بود. اکثريت عظيم مردم، مستقل از وابستگی طبقاتی يا حزبی‌شان به فعاليت‌های جنگی پرداختند.[1] اما با ادامه‌ی جنگ، بخصوص در سال‌های آخر آن، نارضايتی نه تنها نسبت به خود جنگ بلکه همچنين نسبت به سيستم سياسی آلمان، و به ميزان کمتری نسبت به ساختار اجتماعی-اقتصادی آن، افزايش يافت.[2] اين نارضايتی عمدتاً در بين ملوانان و سربازان (بخصوص آنهائی که بطور روزانه درگير در جنگ بلاواسطه نبودند) و کارگران ظاهر شد. برای هيچکدام از اين گروه‌ها علت اصلی نارضايتی اداره‌ی جنگ

خواندن را ادامه دهید


شوراى کارگرى کارخانه ايرانيت

توسط سردبیر در

سعيد مدانلو کارخانه ايرانيت کارخانه ايرانيت شماره يک همجوار کارخانه سيمان تهران در غنى آباد شهر رى واقع است. اين کارخانه، به انضمام ٦٠ کارمند، داراى ١٢٠٠ پرسنل بود. محصولات عمده آن ورق هاى موجدار ساختمانى، لوله هاى آب فشار قوى و فاضلاب ، همچنين لوله هاى چدنى، سرپيچ و بست هاى چدنى است که در آن زمان حدود ٢٠٠ کارگر را در قسمت چدن ريزى مشغول به کار ميداشت. کارخانه شماره ٢ ايرانيت در اصفهان است که ظاهرا داراى ٨٠٠ پرسنل بود. مواد اوليه مصرفى اين دو کارخانه عمدتا سيمان و آزبستوس مى باشد. آزبستوس (پنبه نسوز) ماده اى

خواندن را ادامه دهید